به گزارش اکو اقتصاد، یک فروند هواپیمای مسافربری بوئینگ ۷۳۷ شرکت فلای‌دبی که از دبی عازم تل‌آویو بود، پس از مخابره کدهای اضطراری ۷۷۰۰ و ۷۵۰۰، مسیر خود را تغییر داد و در فرودگاه تبوک عربستان سعودی فرود آمد. 

 این هواپیما حدود ۴۰ دقیقه پس از آغاز این حادثه، با افت ناگهانی ارتفاع و نوسان در سرعت زمینی مواجه شد. در ادامه، کد اضطراری ۷۷۰۰، که برای اعلام وضعیت اضطراری عمومی استفاده می‌شود، برای مدتی از سوی هواپیما مخابره شد و پس از آن نیز کد ۷۵۰۰، مربوط به احتمال هواپیماربایی، ثبت شد. 

شبکه ۱۲ اسرائیل در گزارشی اعلام کرد که مقام‌های اسرائیلی ارتباط خود با این هواپیما را از دست داده و موقعیت آن نیز برای مدتی از سامانه‌های راداری محو شده است. بر اساس این گزارش، احتمال هواپیماربایی در دست بررسی قرار گرفت و جنگنده‌های نیروی هوایی اسرائیل برای رهگیری هواپیما به پرواز درآمدند. 

هم‌زمان، گزارش‌های اولیه حاکی از آن بود که هواپیما در مسیر فرود در فرودگاه شاهزاده سلطان بن عبدالعزیز عربستان سعودی قرار گرفته است. با این حال، فلایت‌رادار اعلام کرد که این هواپیما در نهایت در فرودگاه تبوک عربستان سعودی فرود آمده است. 

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های اسرائیلی، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و یسرائیل کاتس، وزیر دفاع این کشور، نیز در جریان این حادثه با مقام‌های ارشد دفاعی اسرائیل در حال رایزنی بوده‌اند. 

شبکه ۱۴ اسرائیل نیز گزارش داده بود که تمامی پروازها در فرودگاه بن‌گوریون تل‌آویو تا روشن شدن وضعیت هواپیما متوقف شده‌اند. 

در ادامه، شبکه ۱۲ اسرائیل اعلام کرد که هواپیما با مقام‌های سعودی ارتباط برقرار کرده و انتظار می‌رود در عربستان فرود بیاید. این گزارش‌ها در حالی منتشر شد که رسانه‌های اسرائیلی پیش‌تر از قطع ارتباط با هواپیمایی حامل حدود ۱۸۰ مسافر خبر داده و اعلام کرده بودند که فعلاً اجازه فرود آن در تل‌آویو داده نخواهد شد. 

در نهایت، اطلاعات فلایت‌رادار نشان داد که هواپیمای فلای‌دبی در فرودگاه تبوک عربستان سعودی فرود آمده است. سخنگوی نخست‌وزیر اسرائیل در این باره مدعی شد: حادثه‌ای که برای هواپیمای فلای‌دبی رخ داد، اقدام به هواپیماربایی نبوده است.

طبق آخرین اطلاعات که از سوی کانال ۱۲ اسرائیل منتشر شده خدمه پرواز شامل یک خلبان روسی و یک کمک خلبان اوکراینی بودند. از سویی شبکه ۱۴ اسرائیل گزارش می‌دهد که گمانه‌زنی اولیه حاکی از تلاش یکی از خلبانان برای خودکشی است؛ اقدامی که باعث شد هواپیما با سرعتی در حدود «ماخ ۱» (سرعت صوت)، در مسیری بسیار تند از ارتفاع ۳۰ هزار پایی به ۱۵ هزار پایی سقوط کند. خلبان دوم مداخله کرد و پس از کشمکش برای در دست گرفتن کنترل هواپیما، موفق شد هدایت آن را دوباره به دست گیرد.