به گزارش اکواقتصاد، مینا دهدشتی، مدرس و فعال حوزه هنرهای دستی، با بیان اینکه طی ۱۶ سال گذشته به صورت مستمر در این حوزه فعالیت داشته است، گفت: در این مدت بیش از ۳۰ هنر مختلف را آموزش داده، سفارش‌های متعددی را اجرا کرده و در رشته‌های مختلف به سطح حرفه‌ای رسیده است.
وی افزود: در چهار سال اخیر تمرکز اصلی فعالیت‌هایش بر دو حوزه «تاج‌سازی و تاج عروس» و «هنر رزین» بوده است و آموزش‌های تخصصی این رشته‌ها را از طریق فضای مجازی دنبال می‌کند.
دهدشتی با اشاره به ظرفیت قابل توجه شبکه‌های اجتماعی در توسعه آموزش هنر اظهار کرد: آموزش تاج‌سازی در صفحه‌ای با حدود ۸۰۰ هزار دنبال‌کننده ارائه می‌شود و فعالیت تخصصی حوزه رزین نیز در صفحه‌ای با حدود ۱۴۰ هزار دنبال‌کننده ادامه دارد؛ بستری که امکان دسترسی علاقه‌مندان از نقاط مختلف کشور به آموزش‌های تخصصی را فراهم کرده است.

آموزش هنر در کنار آموزش فروش
این مدرس هنر، وجه تمایز فعالیت خود را تمرکز همزمان بر «مهارت هنری» و «درآمدزایی از هنر» عنوان کرد و گفت: هدف من صرفاً این نیست که هنرجو ساخت یک محصول را یاد بگیرد؛ تلاش کرده‌ام بعد از آموزش هنر، مسیر تبدیل این مهارت به کسب‌وکار را نیز به هنرجویان آموزش دهم.
به گفته دهدشتی، طی چهار سال اخیر بیش از پنج تا شش هزار هنرجو به صورت مجازی در دوره‌های آموزشی او حضور داشته‌اند و علاوه بر آموزش تاج‌سازی و رزین، مباحث مربوط به فروش، ارائه محصول، جذب مشتری و فعالیت حرفه‌ای در فضای مجازی را نیز فرا گرفته‌اند.
وی توضیح داد: یک تاج‌ساز یا هنرمند رزین‌کار باید بداند محصول خود را چگونه ارائه کند، برای فروش حضوری به چه بازارهایی مراجعه کند و در فضای آنلاین چگونه مخاطب علاقه‌مند به محصولش را پیدا کند. تولید محصول تنها یک بخش از کسب‌وکار هنری است و بخش مهم دیگر، اعتمادسازی و تبدیل مخاطب به مشتری است.

درآمدزایی بدون نمایش چهره در فضای مجازی
دهدشتی یکی از موانع ورود برخی زنان به کسب‌وکارهای آنلاین را نگرانی از حضور مقابل دوربین دانست و افزود: تعدادی از هنرجویان تمایلی به نمایش چهره یا حتی استفاده از صدای خود در شبکه‌های اجتماعی ندارند. تلاش کرده‌ایم به این افراد نیز آموزش دهیم که چگونه بدون نمایش چهره و در مواردی حتی بدون استفاده از صدا، فعالیت حرفه‌ای داشته باشند، اعتماد مخاطب را جلب کنند و محصول خود را به فروش برسانند.
به گفته وی، این شیوه فعالیت برای زنانی که مسئولیت خانه و فرزند را نیز بر عهده دارند، فرصت قابل توجهی ایجاد کرده است؛ چراکه می‌توانند در کنار زندگی خانوادگی و امور روزمره، از مهارت هنری خود کسب درآمد کنند.
این مدرس هنر با اشاره به اهمیت استقلال اقتصادی زنان ادامه داد: تجربه هنرجویان نشان داده است که کسب‌وکار هنری خانگی می‌تواند در شرایط دشوار اقتصادی به یکی از منابع جدی درآمد خانواده تبدیل شود. حتی در شرایط جنگ و تعدیل نیروی برخی مجموعه‌ها، مواردی وجود داشت که همسر هنرجویان شغل خود را از دست داده بود و درآمد حاصل از هنر زنان توانست بخش اصلی هزینه‌های خانواده را تأمین کند.

جشنواره «بانوی سرزمین من»؛ فرصتی برای دیده‌شدن زنان هنرمند
دهدشتی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به اهمیت رویدادهای تخصصی برای معرفی زنان هنرمند گفت: در ایران بانوان هنرمند بسیار زیادی داریم که آثار ارزشمندی خلق می‌کنند، اما بسیاری از آنها تاکنون فرصت مناسبی برای معرفی توانمندی‌هایشان نداشته‌اند.
وی با اشاره به برگزاری جشنواره «بانوی سرزمین من» به همت جواهر غافلی، این رویداد را بستری برای کشف و معرفی استعدادهای هنری زنان دانست و افزود: چنین جشنواره‌ای علاوه بر معرفی آثار، می‌تواند حس ارزشمندی را در هنرمندان تقویت کند. اینکه یک زن هنرمند ببیند اثرش مورد توجه قرار گرفته و برای هنری که با دست خود خلق کرده ارزش قائل شده‌اند، انگیزه او را برای ادامه مسیر چند برابر می‌کند.
دهدشتی معتقد است اثرگذاری چنین جشنواره‌هایی تنها به انتخاب برگزیدگان محدود نمی‌شود، بلکه می‌تواند نگاه زنان به توانایی‌های خود و ظرفیت اقتصادی هنر را نیز تغییر دهد.

از یک شهر کوچک تا حضور روی صحنه در پایتخت

این فعال حوزه هنرهای دستی، یکی از مهم‌ترین کارکردهای جشنواره را ایجاد فرصت برابر برای هنرمندان مناطق مختلف کشور عنوان کرد و گفت: تصور کنید بانویی در یک شهر کوچک یا روستا زندگی می‌کند، اثر خود را برای جشنواره ارسال می‌کند، کارش دیده می‌شود و در نهایت برای حضور در رویداد و تقدیر روی صحنه به پایتخت دعوت می‌شود. چنین تجربه‌ای می‌تواند نگاه او به آینده فعالیت هنری‌اش را کاملاً تغییر دهد.
وی ادامه داد: چنین هنرمندی متوجه می‌شود که محل زندگی الزاماً مانعی برای دیده‌شدن و موفقیت او نیست. وقتی اثر یک هنرمند از یک شهر کوچک می‌تواند در سطح ملی دیده شود، همان هنرمند می‌تواند با استفاده از کسب‌وکار مجازی محصولات خود را نیز به مشتریان سراسر کشور معرفی کند.
به اعتقاد دهدشتی، فضای آنلاین بخشی از فاصله میان هنرمندان شهرهای کوچک و بازارهای بزرگ را از بین برده است و جشنواره‌هایی از این دست می‌توانند اعتمادبه‌نفس لازم برای ورود جدی‌تر بانوان به این فضا را ایجاد کنند.

جشنواره‌ها می‌توانند مقدمه شکل‌گیری کسب‌وکار باشند
دهدشتی تأکید کرد: دیده‌شدن یک هنرمند صرفاً جنبه معنوی ندارد و در صورت آموزش درست می‌تواند به فرصت اقتصادی نیز تبدیل شود. حضور در جشنواره، معرفی اثر و کسب اعتبار می‌تواند نقطه شروع برندسازی شخصی و فروش محصولات هنری باشد.
وی افزود: بسیاری از زنان تصور می‌کنند به دلیل زندگی در روستا یا شهرستان، از امکانات و فرصت‌های موجود در شهرهای بزرگ محروم هستند، در حالی که توسعه شبکه‌های اجتماعی و فروش اینترنتی بسیاری از این محدودیت‌ها را کاهش داده است. جشنواره می‌تواند نخستین جرقه برای این افراد باشد تا متوجه شوند محصول و هنرشان ظرفیت دیده‌شدن و درآمدزایی دارد.

جای خالی حمایت سازمان‌ها از هنر بانوان
این مدرس هنر همچنین خواستار حمایت جدی‌تر نهادهای مسئول از جشنواره‌های هنری بانوان شد و گفت: برگزاری چنین رویدادهایی یک دستاورد مهم است، زیرا فرصتی ایجاد می‌کند تا به زنان هنرمند گفته شود هنر و محصولی که خلق می‌کنند اهمیت دارد.
دهدشتی با تأکید بر اینکه همچنان جای چنین برنامه‌هایی در کشور خالی است، افزود: نهادهای مرتبط با صنایع‌دستی، شهرداری‌ها، فرمانداری‌ها و سایر سازمان‌های مسئول می‌توانند نقش بسیار پررنگ‌تری در حمایت، اطلاع‌رسانی و گسترش این رویدادها داشته باشند.
وی تبلیغات شهری، اطلاع‌رسانی گسترده و ایجاد دسترسی برای هنرمندان سراسر کشور را از جمله زمینه‌هایی دانست که دستگاه‌های مختلف می‌توانند در آن به برگزارکنندگان کمک کنند تا خبر برگزاری جشنواره به گوش زنان هنرمند بیشتری برسد.

هنر؛ مسیری برای توانمندسازی اقتصادی زنان
دهدشتی در جمع‌بندی سخنان خود، آموزش هنر را فراتر از انتقال یک مهارت دانست و تأکید کرد که هنر می‌تواند به ابزاری برای ایجاد درآمد، افزایش اعتمادبه‌نفس و تقویت استقلال اقتصادی زنان تبدیل شود.
تجربه فعالیت چند هزار هنرجو در دوره‌های مجازی نیز از نگاه او نشان می‌دهد که الزاماً برای راه‌اندازی یک کسب‌وکار هنری به سرمایه بالا، فروشگاه فیزیکی یا حتی حضور در یک شهر بزرگ نیاز نیست؛ بلکه ترکیب مهارت هنری، آموزش فروش، شناخت فضای مجازی و اعتمادسازی می‌تواند زمینه شکل‌گیری یک کسب‌وکار خانگی پایدار را فراهم کند.
از این منظر، جشنواره‌هایی مانند «بانوی سرزمین من» نیز می‌توانند حلقه دیگری از همین زنجیره باشند؛ حلقه‌ای که هنر زنان را از فضای شخصی و خانگی به عرصه عمومی می‌آورد، استعدادها را معرفی می‌کند و به بانوان نشان می‌دهد که یک اثر هنری می‌تواند علاوه بر ارزش فرهنگی و هنری، آغازگر مسیری برای حضور اجتماعی و استقلال اقتصادی باشد.