به گزارش اکواقتصاد، برای بازنده بودن اسرائیل در «جنگ زیرساختی»، 8 دلیل مهم را می شود بیان کرد.

گروه تفسیر جنگ خبرگزاری تسنیم (روز 11 - گزارش شماره 71)

نامتوازن بودن جنگ زیرساختی:به دلیل تفاوت جغرافیایی، جنگ زیرساختی عرصه‌ای نیست که اسرائیل بتواند در آن دست برتر داشته باشد.

تفاوت شدید وسعت سرزمینی: مساحت سرزمین‌های اشغالی حدود 22 هزار کیلومتر مربع و ایران حدود 1.7 میلیون کیلومتر مربع است؛ یعنی ایران بیش از 75 برابر بزرگ‌تر است.

پراکندگی زیرساخت‌ها در ایران: وسعت ایران باعث پراکندگی گسترده زیرساخت‌ها شده و در نتیجه آسیب‌پذیری آن در جنگ زیرساختی کمتر است.

تمرکز زیرساخت‌های اسرائیل: زیرساخت‌های حیاتی اسرائیل بسیار محدود و متمرکز است و بخش اصلی انرژی آن به دو پالایشگاه، سه خط لوله، سه میدان گازی، چند نیروگاه برق و تأسیسات آب‌شیرین‌کن وابسته است.

آسیب‌پذیری ساختاری اسرائیل: این تمرکز زیرساختی باعث می‌شود اسرائیل در صورت ورود به جنگ زیرساختی با ریسک و محدودیت جدی مواجه شود.

احتیاط آمریکا در حمله به انرژی ایران: مقامات آمریکایی از جمله وزیر انرژی آمریکا اعلام کرده‌اند که حمله به زیرساخت‌های نفت و گاز ایران در برنامه آن‌ها قرار ندارد.

اختلاف نظر احتمالی آمریکا و اسرائیل: برخی گزارش‌ها از اختلاف دیدگاه میان واشنگتن و تل‌آویو درباره حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران خبر داده‌اند.

تلاش برای کاهش تنش: آمریکا تلاش کرده حمله به برخی انبارهای نفت تهران را کم‌اهمیت جلوه دهد تا از واکنش متقابل ایران جلوگیری کند.

پذیرش ضمنی توان تهاجمی ایران: این مواضع نشان می‌دهد طرف مقابل توان ضربه‌زدن ایران به زیرساخت‌های حیاتی منطقه را جدی می‌داند.

هزینه سنگین آمریکا در جنگ: طبق برخی گزارش‌ها، آمریکا تاکنون حدود 6 میلیارد دلار هزینه کرده که حدود 4 میلیارد دلار آن صرف موشک‌های پدافندی شده و با وجود این هزینه‌ها نتیجه قاطعی به دست نیامده است.